Aktualizacja 30.11.2022 – Kochani, udało się zebrać szczęśliwie zaliczkę dla Lucynki. Przekazałam już pieniądze handlarzowi, kolejny termin to 7 grudnia. Do tego dnia Lucynka wciąż nie jest bezpieczna, ale nie poddajemy się. Idzie nam naprawdę świetnie i wierzymy wszyscy że uda sie pomóc jej wyjść z opresji. Dziękuję Wam za dotychczasowe wsparcie i proszę, nie odwracajcie się od niej w tej chwili. Ona wciąż czeka…

Nie dam rady, nie dam niestety rady sama wyciągnąć Cię z objęć śmierci, spróbuje o Ciebie zawalczyć, będę błagała o pomoc, ale nie wiem, czy się uda. Przepraszam…

Dokładnie tymi słowami pożegnałam Lucynkę w spowitym przez mrok boksiku. Zrobiłam jej zdjęcia, ale przez moje roztargnienie i ciężką chwilę, wszystkie były rozmazane. Zorientowałam się już w domu, chciałam wrócić i zrobić nowe, lecz handlarz się nie zgodził. Dopiero następnego dnia mogłam przyjść ponownie, przez to straciliśmy jeden dzień, który mam nadzieję nie okaże się kluczowym. Jeśli jednak to nigdy sobie tego nie wybaczę…

Kochani, Lucynka przyjechała tu po prostu umrzeć. Pracowała w rekreacji, ale kiedy przestała być potrzebna, a wyniki na konkursach nie były zadowalające, skazano ja na śmierć, odebrano prawo do życia, nie okazano krzty ludzkich odruchów, pozbyto się jej jak starego samochodu na skupie złomu. Inaczej nazwać tego się nie da.

W tamtym momencie chciałam zrobić wszystko, żeby ją zabrać, ale nie było takiej możliwości. I jeśli nie przekonam Was do tego, że Lucynce warto pomóc, to już takiej szansy nie będzie nigdy.

Przez ilość nerwów i stresu, zdjęcia, jakie jej zrobiłam, okazały się niewyraźne, odebrałam jej ze swojej winy jeden dzień życia, tak bardzo mi przykro, ale czasu już nie cofnę, mogłam jedynie obiecać Lucynce, że zrobię wszystko, żeby jej pomóc. Dlatego dziś kieruje te słowa do Was, tylko razem zdołamy zmienić jej los. Sprawić, by ta zima, nie była jej ostatnią. Handlarz za Lucynkę chce 6700 zł, dał mi tylko 2 dni, na zebranie 3000 zł zaliczki, dlatego ten jeden dzień może okazać się tak bardzo potrzebny. Jeśli jednak cudem uda się uzbierać pieniądze, Lucynka będzie miała jeszcze kilka dni, niestety nie wiem ile, bo to już wszystko zależy, od sami wiecie kogo.

Przepraszam najmocniej za moją pomyłkę, tylko tyle mogę dziś zrobić. Nie dopuszczam myśli, że może się nie udać, że Lucynka umrze. Ale jeśli ją stracimy, nigdy sobie tego nie wybaczę, bo być może właśnie ten jeden dzień, ten wieczór dałby życie Lucynce.