Dziękuję za pomoc dla Muminki!

Aktualizacja 13.02.2026 – Kochani, przychodzę do Was dziś z cudowną wiadomością!

Gapiszon i mała Muminka są bezpieczni. Udało się zebrać środki na ich wykup i już niebawem będą z nami. 🙂

Po przyjeździe czeka ich kwarantanna, wizyta weterynarza i czas na spokojne oswojenie się z nową rzeczywistością. Czas, którego wcześniej nie mieli. Czas bez krzyku, bez strachu, bez wyroku wiszącego nad głową.

Z całego serca dziękuję Wam za każdą wpłatę, każde udostępnienie, każdą wiadomość pełną wsparcia. Po raz kolejny pokazaliście, że nawet w najtrudniejszych momentach warto walczyć do końca. Niebawem wrócę do Was z pierwszymi zdjęciami i wieściami.

Dziękuję, że jesteście!!!

Monika

MAŁA, NIEPORADNA I Z WYROKIEM

HANDLARZ WYWOZI JUTRO MUMINKĘ NA RZEŹ

Termin spłaty zaliczki:

Dni

Godziny

Minuty

Sekundy

Brakująca kwota do wykupu: 0 zl

Termin spłaty: DZISIAJ!

Aktualizacja 12.02.2026 – Kochani, przepraszam za kolejną prośbę, ale kiedy chodzi o życie, nie potrafię przestać próbować. Szukam każdej możliwości, chwytam się każdej szansy, nawet tej najmniejszej.

Muminka zebrała zaliczkę. Udało się zatrzymać ją na chwilę. To dzięki Wam.

I tak samo jak Gapiszon, ma czas tylko do końca dnia, by zebrać resztę na swoje życie. W tej chwili brakuje jeszcze 900 zł. Do tego dochodzi transport. Wiem, że to dużo. Wiem, że czasu jest dramatycznie mało.

Handlarz nie zgodził się na inne warunki. Nie chciał słuchać. To wszystko, co udało mi się wynegocjować.

Błagam ostatnimi siłami o pomoc dla tej małej, zapomnianej okruszki. Ośliczki, która stoi cicho i czeka. Nie wie, że dziś zapada decyzja o jej życiu. Nie wie, że wszystko wisi na włosku.

Jeśli dziś się nie uda, jutro będzie za późno.

Proszę Was. Nie pozwólmy jej zabić…

Monika

„Nazywam się Muminka…
Nie rozumiem, dlaczego tu jestem.

Wczoraj było inaczej. Było światło, był zapach siana, było coś znajomego. A dziś jest zimno. Obcy ludzie. Ich kroki dudnią w ziemi, a ja drżę za każdym razem, gdy ktoś przechodzi obok.

Nie mam mamy. Nie mam nikogo.
Stoję sama. Patrzę przed siebie i czekam. Choć sama nie wiem na co…”

Kochani… Muminka stoi u handlarza. Tak samo jak Gapiszon. Tak samo bezbronna. Tak samo „zbędna”.

Mała, nieporadna, zagubiona. Nie rozumie, dlaczego nikt jej nie głaszcze. Dlaczego nikt jej nie chroni. Dlaczego wokół czuć strach.

Handlarz na jutro zaplanował transport zwierząt. Muminka również ma nim pojechać.
I dlatego dał mi czas tylko do końca dnia. Jeśli dziś wpłacę 1000 zł zaliczki za jej życie, zgodzi się zaczekać jeden dzień z resztą spłaty. Tylko jeden. Tyle wynegocjowałam.

Inaczej jutro rano Muminka wsiądzie do ciężarówki i zniknie, na zawsze…

Kochani, ona nie ma nikogo. Nie ma człowieka, który zadzwoni. Nie ma właściciela, który się upomni. Nie ma domu, do którego może wrócić.

Jest tylko to miejsce. I my.

Błagam Was o pomoc dla małej Muminki.
Dziś ten 1000 zł może zatrzymać ją na dłużej. Spróbujmy dać jej szansę na życie, na dorastanie w spokoju, na świat bez krzyku i strachu.

Ona nie obroni się sama. Nie ucieknie. Nie zaprotestuje. Jeśli dziś jej nie pomożemy, jutro nie będzie kogo ratować.

Monika