Zwierzę to nie rower, który można oddać do sklepu. To nie zabawka, którą odkłada się w kąt, gdy przestaje cieszyć. A jednak wciąż tak wielu ludzi o tym zapomina. I potem rodzą się takie dramaty jak ten.

Mgiełka stoi teraz w miejscu, gdzie nikt nie patrzy na nią jak na przyjaciela. Tu liczy się tylko waga i miejsce w boksie. Jest mała, więc „dużo na niej nie zarobią”. Nie opłaca się jej trzymać. Dlatego czasu jest tak niewiele.

A mimo to…
Ona wciąż patrzy na człowieka z miłością. Wciąż podchodzi. Wciąż chce być blisko. Jakby nie rozumiała, że ktoś już ją przekreślił. Jakby wciąż wierzyła, że tym razem będzie inaczej.

Handlarz zgodził się na wykup. Może i jemu zrobiło się jej żal. Nie wiem. Wiem tylko, że dziś muszę wpłacić 1200 zł zaliczki. Jeśli uda się zebrać tę kwotę, dostanę jeden dzień na dopłatę reszty. Jeden dzień, by całkowicie zmienić jej los.