Kochani, piszę ten apel z ogromną obawą, bo czasu jest dramatycznie mało, a stawką jest życie…

Poznajcie Edzię. Małą ośliczkę, która miała stać w szopce, jako „ozdoba”, jako element świątecznej scenografii. Miała cieszyć oczy, wyglądać ładnie, wpisywać się w obrazek. Ale kiedy okazało się, że Edzia jest chora, że ma wszawicę, grzybicę, że wymaga leczenia, czasu i troski… Przestała być potrzebna. Przestała się „dobrze prezentować”.

I wtedy zapadła decyzja. Nie leczenie. Nie pomoc. Tylko rzeź.

Edzia trafiła do handlarza. A to oznacza jedno: wyrok śmierci. I przez to ma przed sobą tylko kilka godzin życia.