Kochani, do handlarza przyjechał Jasio. Dwudziestoośmioletni wałaszek, który całe swoje długie życie spędził pracując dla człowieka. Nosił, ciągnął, woził, znosił zmęczenie, chłód, deszcz i upał. Nigdy nie odmówił, nigdy nie protestował. A kiedy jego ciało zaczęło mówić „dość”, kiedy nie był już w stanie pracować i zarabiać, został oddany tam, gdzie konie dostają ostatnią, najokrutniejszą „nagrodę”.

To los, który spotyka zbyt wiele starych zwierząt. Zamiast spokojnej emerytury, ciepłej stajni i troskliwej ręki, czeka je ostatnia podróż. Krótka. Brutalna. Bez odwrotu.

Kiedy spojrzałam na Jasia, aż zabrakło mi tchu. Był przerażony, tak bardzo, że całe jego ciało drżało. Nie rozumiał, dlaczego wszystko nagle zniknęło, jego dom, jego ludzie, znajome głosy i rytm dnia. Nie wie, że trafił w miejsce, gdzie o końcu życia decyduje waga i cena, nie znaczy dla nikogo nic. Nie wie, że czeka go najgorsze.